شهید  رضا  موسی پور

محل تولد:روستای ایلیات توتکابن-شهرستان رودبار

تاریخ تولد:۱۳۴۷/۵/۲۰

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷/۱/۲۹

جاویدالاثر
«سند جنایت های امریکا در ۸ سال دفاع مقدس»

بیستم مرداد۱۳۴۷روستای ایلیاتاوبه تونکابن از توابع درحمت اباد شهرستان رودبار دیده به جهان گشود.پدرش محمد،کارگر کفش گنجه بود ومادرش خاور نژاد ابراهیمی نام داشت.
شهید موسی پور تحصیلات ابتدایی را در دبستان «مهدی رحمانی»تونکابن گذراند.به خاطر عشق وارادت به خانواده جهت کمک به ان ها از ادامه تحصیل به صورت روزانه بازماند ومجبور شد روزها کار کند وبه صورت شبانه ادامه تحصیل دهد. در روزهای سخت زمستان او از میان تلاطم پر خروش سفید رود می گذشت ودر رودبار در مدرسه شبانه روزی ادامه تحصیل می داد.تا اینکه دوره ی راهنمایی را به پایان برد.

شهید رضا موسی پور ۷ خواهر و۳برادر داشت که جهت رشدوبالندگی وموفقیت ان ها احساس مسؤولیت زیادی می کرد.همیه در فکر ان ها بود که بتوانند پدر ومادر را از بار سنگین مخارج زندگی نجات دهد. به همین خاطر بعد از دوره ی راهنمایی دیگر ادامه تحصیل نداد.
در این سال بود که متجاوزان عراقی به کشور عزیز ما هجوم آوردند وقسمتی از میهن اسلامی ایران را اشغال کرده بودند.شهید موسی پوردر این دوران پر تلاطم جنگ وستیز تصمیم گرفت وارد ارتش جمهوری اسلامی ایران شودواز سوم راهنمایی وارد نیروی دریایی ارتش شد ودوره های آموزشی نیروی دریایی رادر حسن رود انزلی گذراند وهمرمان در رشته های تفنگداری و تعمیرات کشتی وآتش نشانی مهارت پیدا کرد وموفق به اخذ دیپم فنی کشتی شد.
در این سال ها نیروهای عراق تلفات سنگینی راازرزمندگان ایرانی دیده بودندونزدیک به شکست بودند.به همین خاطر ناوهای جنگی آمریکا برای حمایت از صدام و فشاربیشتر بر ایران در دریای خلیج فارس لنگر انداخته بود.


شهید موسی پور با درجه ی مهناودومی به همراه۵۴نفر از همرزمانش از سرزمین میرزا کوچک خان جنگلی همراه با ناو سهند به سوی آب های خروشان خلیج فارس در بندرعباس شتافتند و شجاعانه سد دفاعی محکمی در برابر مزدوران آمریکایی ایجاد کردند.


شهید موسی پور بعد از اعزام به خلیج فارس به مدت۴ماه به مرخصی نیامد.هفتم فروردین۱۳۶۷ به مدت۲۳روز به مرخصی آمده بود.ولی هنوز سه روز از مرخصی او نگذشته بود که به پدر ومادرش می گوید:من دلم برای دوستانم تنگ شده وباید به خلیج فارس برگردم و وجود من در آنجا مهم تر است وبلافاصله به تهران رفته واز آن جا با یک هواپیمای ارتش به سوی بندر عباس پرواز می کند.
درست در آخرین روز مرخصی که داشت در تاریخ۲۹/۱/۱۳۶۷ساعت۳بعداز ظهر نظامیان مزدور آمریکایی از ناو جنگی «وین سیز»با ۹موشک کروز ناو سهند ایران را مورد هجوم قرار می دهند وشهید رضا موسی پور به همراه ۵۴ نفر از دریادلان نیروی دریایی ایران در این ناو به شهادت می رسند وشهادت مظلومانه این دلاور مردان،برای همیشه سند جنایتی می شود برای استعمارگران آمریکایی که برای حفظ مزدوران خود در این منطقه از هیچ کوششی فروگذاری نمی کردند .خون شهیدان ما درمردم کشور های عربی بیداری ایجاد کرده و در بهار قیام های عربی تمام سران اعراب که حامی صدام و آمریکا بودند یکی پس از دیگری سقوط می کنند وبی شک دولتمردان آمریکا نیز به زودی باید تاوتن سخت جنایات خود را بپردازند وآن روز زیاد دیر نخواهد بود.

در ۲۹ فروردین سال ۱۳۶۷ به ناوچه موشک انداز جوشن که در حال گشت در خلیج فارس بود، مأموریت داده شد که برای بررسی وضعیت ،به آن منطقه عزیمت کند.نیروهای متجاوز آمریکایی پس ازآنکه متوجه نزدیک شدن ناوچه مذکور شدند،به ناوچه جوشن که در آب های ایران قرار داشت،اخطار دادند که از منطقه خارج شود.فرمانده ناوچه در پاسخ به آمریکایی ها گفت که ˈ این آب های ماست و شما باید از منطقه و از آب های ایران خارج شوید.

بنای یادبود شهدای نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران از ناوچه سهند در جنگ نابرابر با آمریکا جنایت کار درفروردین ۶۷

سپس آمریکایی ها با هدف قرار دادن ناوچه موشک انداز جوشن با شلیک چند موشک،این ناوچه را غرق کرد و تعدادی از نفرات آن را به شهادت رساند.

ناوشکن سهند که از بندرعباس عازم غرب خلیج فارس بود تا جایگزین ناوشکن سبلان شود و به گشت و مراقبت از جزیره خارک و سکوهای نفتی بپردازد، مأموریت یافت که به منطقه درگیری ناوچه جوشن رودو آنها را کمک کند.

عکس شهید رضا موسی پور از پرسنا ناوچه سهند که در تاریخ۱۳۶۷/۱/۲۹ به شهادت رسید.

نیروهای آمریکایی که از قبل آماده درگیری بودند،با شناسایی ناوشکن سهند،این ناو را در نزدیکی جزیره هنگام مورد حمله بالگردها و ناوشکن های خود قرار دادند.

در ابتدا بالگردها به ناوشکن سهند حمله کردند که با تیراندازی توپ پاشنه به طرف آنها، مجبور به عقب نشینی شدند.

سپس از راه دور ناوشکن سهند را با موشک مورد هجوم قرار دادند و یکی پس از دیگری موشک به طرف این ناوشکن شلیک کردند.

ناوشکن سهند نیز غرق و تعداد زیادی از کارکنان آن به شهادت رسیدند و عده ای نیز مجروح شدند.

ناوشکن سبلان نیز که پس از ۱۰ روز مأموریت گشت و مراقبت از غرب خلیج فارس به سوی پایگاه خود (منطقه یکم دریایی بندرعباس) بازگشته بود، در حال گرفتن سوخت و آب در لنگرگاه بود که از پست فرماندهی ناوگان پیامی مبنی بر بازگشت و عزیمت به سوی منطقه درگیری دریافت کرد.

این ناوشکن بلافاصله به سمت منطقه مأموریت حرکت کرد و در بین راه از درگیری ناوشکن سهند با آمریکایی ها مطلع شد و نیروهای آمریکایی، هواپیماهای خود را بر فراز ناوشکن سبلان و در ارتفاع کم به پرواز درآوردند که با پدافند ناوشکن مذکور مواجه شدند.

ناوشکن سبلان با به کارگیری جنگ الکترونیک،تلاش دشمن در مورد اصابت قرار دادن آن را خنثی کرد.

در این زمان دشمن هواپیماهای با فناوری پیشرفته خود را وارد عمل کرد و با بمب های لیزری این ناوشکن را هدف قرار دادند که منجر به ایجاد شکاف در بدنه زیرآبی و صدمه به ناوشکن شد.

کارکنان این ناوشکن با انجام کنترل صدمات،از غرق شدن ناو پیشگیری کردندو توانستند آن را آرام آرام به طرف بندرعباس هدایت کنند که پس از انتقال به بندرعباس و با همت مهندسان و متخصصان نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران،صدماتی را که بسیاری اعتقاد داشتند امکان تعمیر آن در ایران وجود ندارد، بر روی آن انجام دادند و پس از چندین ماه مجدداً آن را عملیاتی کردند.

تقارن این رویداد با روز ارتش جمهوری اسلامی از نکات قابل توجه تاریخ معاصر ایران است.

سال ۱۳۵۸ و در شرایطی که دشمنان انقلاب و نیز برخی دوستان ناآگاه انقلاب ،زمزمه شوم انحلال ارتش را سر داده بودند و ارتش در حساس ترین شرایط حیات خود بود،امام خمینی (ره) نقشه دشمنان را نقش بر آب کرده و با پیامی تاریخی بر ضرورت حفظ ارتش و انجام وحدت و نظم در ارتش تاکید کردند.

امام راحل در این پیام ، روز چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۵۸ را روز ارتش اعلام کرده و از ارتش خواستند که در این روز با ساز و برگ نظامی به رژه بپردازند و پشتیبانی خود را از جمهوری اسلامی و ملت بزرگ ایران و حضور خود را برای فداکاری در راه استقلال و حفظ مرزهای کشور اعلام نمایند.

منبع:شهادت سرا

این خبر را به اشتراک بگذارید :