۸۱۱۷۳۰۹۶۳_۹۸۴۷۱_۳۶۰۸۸۵۰۴۱۸۵۹۳۸۳۸۳۴۶

صفحه حوزه: اشاره
آیت‌الله شیخ محمد انبوهی از علمای صاحب نام گیلان است که در تفسیر قرآن، اخلاق، سیر و سلوک و نیز در علم فقه و اصول، صاحب تالیفات است و در جمع‌آوری بسیاری از ادعیه و مباحث عرفانی نیز اهتمام ویژه‌ای داشته‌ است. وی که در عین زهد و پارسایی از آگاهی سیاسی و اجتماعی برخوردار بوده، یکی از طرفداران مشروطیت در ایران بشمار می‌آمدند. علاقمندان و مریدان ایشان آیین نکوداشتی را برای آن عالم ربانی در زادگاه ایشان در نظر گرفته‌اند. در استقبال از این نکوداشت مختصری از حیات علمی ایشان تقدیم می‌گردد. گمان می‌رود علاوه بر آثار شناخته شده از این عالم پارسا، آثار خطی دیگری از ایشان در نجف و ایران، موجود باشد. امید است آشنایان به این امور با کشف این آثار، آیین نکوداشت آن مرحوم را غنی‌تر نمایند:
رشد خانوادگی
عالم ربانی آیت‌الله شیخ محمد انبوهی در سال ۱۲۸۵ ه. ق در نجف اشرف تولد یافت. پدر گرامی ایشان فقیه و مجتهد پارسا آیت‌الله شیخ احمد انبوهی از علمای برجسته زمان خویش بود، و شیخ احمد فرزند شیخ حسن، در اواسط قرن سیزده در روستای “انبوه” از توابع شهرستان رودبار گیلان زاده شد، پس از نشو و نما، و گذراندن تحصلات مقدماتی و سطوح، پدر عالمش پی به ذکاوت و هوش و استعداد وافر فرزند برده و او را علی‌رغم وجود رنج و مشقت فراوان در مسیر کسب علم و دانش در آن زمان، رهسپار مرکز علم و دانش، نجف اشرف کرد. شیخ احمد پس از استقرار در کنار مضجع شریف امیرالمومنین(ع)، در محضر عالمان طراز اول زمان خود حضور یافت و به مرتبه‌ای از علم و کمال رسید که ۱۲ جلد تقریرات مفصل درس استاد خود میرازی بزرگ شیرازی را به رشته تحریر در آورد.این کتاب در حدی از اتقان بود که آیت‌‌‌الله‌العظمی سیدابوالحسن اصفهانی، نسبت به چاپ کتاب مذکور توصیه موکد داشت. چنان که پیش از آن، مورد توجه جدی استاد ایشان میرزای شیرازی نیز قرار گرفته بود. آیت‌الله شیخ محمد انبوهی در این باره نقل می‌کند: بعد از وفات پدرم، وقتی در سامراء خدمت میرزای شیرازی رسیدم، معظم له به بنده فرمودند: «مرحوم شیخ احمد از بهترین شاگردان بود و تقریرات وی از بهترین تقریرات نوشته شده در درس من می‌باشد، امیدوارم شما نیز دنباله رو آن بزرگوار باشید». شیخ احمد در زهد و تقوی هم کم نظیر بود، به گونه‌ای که گفته شده نماز شب ایشان ترک نمی‌شد و با این‌که از لحاظ علمی و موقعیت اجتماعی در مرتبه بالایی قرار داشت، اما هرگز دنبال ریاست و زعامت نرفته و چونان طلبه‌ای ساده، دائماً مشغول کسب علوم آل محمد(ص) بود. آیت‌الله شیخ احمد انبوهی سرانجام در سال ۱۲۹۹ ه.ق در نجف اشرف رحلت و در قبرستان “وادی السلام” به خاک سپرده شد.
تحصیلات
شیخ محمد انبوهی در دوران کودکی در نجف اشرف مراحل مقدماتی را با سرعت فرا گرفت و توانست به مجلس درس بزرگان حوزه نجف راه یابد و از شاگردان خاص آنان گردد. ایشان در این مرحله از محضر بزرگانی چون آیات عظام: آخوند خراسانی، میزرا حبیب‌الله رشتی، و عالمانی چون: شیخ محمد حرز الدین، شیخ شعبانعلی دیوشلی، میرزا حسین خلیلی و دیگر اعاظم نجف بهره برد و در ایام جوانی به درجه والای اجتهاد نائل آمد و از معتمدین فقهی آیت‌الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی مرجع زمان خویش شد.
پارسایی
آیت‌الله انبوهی با این مکانت، نزد علمای طراز اول، اساتید و بزرگان، نجف اشرف از احترام و منزلت بالایی برخوردار شد، اما به خاطر روحیه اخلاقی والا و زهد، تقوی و پارسایی که از پدر و اجداد خود به ارث برده و در مکتب نبوی و علوی آموخته بود، هرگز سراغ دنیا ‌نرفت و همیشه خود را چون پدران خود طلبه‌ای ساده و محب اهل بیت علیهم السلام می‌دانست و به حق از مصادیق بارز حدیث: «اِنَّمَا الْعالِمُ مَنْ دَعاهُ عِلْمُهُ اِلَى الْوَرَعِ وَالتُّقى»، بود و همواره خود را مشغول تهذیب، اصلاح نفس و خود سازی اخلاقی می‌کرد، و در این زمینه از معلم اخلاق «شخ علی قمی » نیز بهره می‌برد. آیت‌الله انبوهی بر نماز شب، نوافل یومیه، زیارت عاشورا، روزه‌های مستحبی، اعتکاف در مساجد کوفه و سهله مداومت داشت و نیز بر پیاده روی از نجف تا کربلا و سامراء و کاظمین اصرار داشت و به اطرافیان برای زیارت امامین عسکرین علیهم السلام سفارش می‌کرد و معتقد بود نباید بگذاریم مظلومیت این دو امام(ع) نمایان باشد.
وی همچنین نسبت به بر پا داشتن روضه حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) در هر شب جمعه اهتمام داشتند و خود ایشان در این مجالس از عزاداران پذیرایی می‌کرد. چنان که زوار و دلسوختگانی که از ایران و زادگاه ایشان به نجف و کربلا می‌رفتند را گرامی می‌داشت و با عنایت خاصی از آنها پذیرایی می‌نمود و بیان می‌داشت: «افتخار من خدمتگذاری به شما زئران است». از دیگر صفات اخلاقی آن عالم پارسا این بود که هرگز عصبانی نمی‌شد، با صدای بلند حرف نمی‌زد و بلند نمی‌خندید.
ساده زیستی
این عالم ربانی دارای زندگی ساده و بدون هیچ تجملاتی بود به نقل از فرزند بزرگوارش و تعدادی از علمای معاصر خود، در همان ایام عسرت، وجوهی که از زادگاه و منطقه خود به عنوان وجوهات شرعیه توسط آیت‌الله سید هیبت‌الله رودباری به دست ایشان می‌رسید، در منتهای سخاوت و تقوی از آن در حد نیاز روزانه، برای خانواده خویش استفاده می‌کرد، و بقیه را بین مستمندان تقسیم می‌کرد. همچنین در خصوص بی‌رغبتی ایشان به زخارف دنیوی و دستگیری از محرومان گفته شده، که ایشان با وجود آن که از داشتن خانه مسکونی محروم بود، خانه‌ای را که یکی از خیرین به ایشان داده بود، به شخص دیگری واگذار کردند و خود مستاجر شدند. در همین زمینه از نزدیکان و معاصران ایشان نقل شده که «معین التجار بوشهری» که خدمات خیریه زیادی در عتبات عالیات انجام داده، از جمله به شهر نجف اشرف و کربلای معلا با لوله کشی آبرسانی کرده است، علاقه وافری به آیت‌الله انبوهی داشته و زمانی که از وضعیت مادی او آگاهی پیدا می‌کند به ایشان می‌گوید شان شما بالاتر از این است، شاگردان شما در خانه‌هایی بهتر از این زندگی می‌کنند، اما شما این‌طور؟ لذا اصرار می‌کند که خانه‌ای مجلل در نجف یا کربلا برای او تهیه کند، اما شیخ محمد پاسخ می‌دهد: من منتهای ارادت و ادب را به شما دارم و از نیت خیر شما تشکر می‌کنم، ولی من به این خانه‌ها احتیاجی ندارم، الحمدلله سقفی بالای سرمان هست، این خانه‌ها را برای زوار و عاشقان حضرت امیر(ع) و حضرت اباعبدالله(ع) بسازید تا این بزرگواران و مسافران عرشی از آنها استفاده کنند و شما ثواب و اجر چند برابر ببرید. همچنین به نقل از نزدیکان، در هر دو سفری که به ایران داشته، شخصیت‌های دولتی و محلی پیشنهادهای دینی و اجتماعی قابل ملاحظه‌ای به ایشان ارائه داده‌اند، اما ایشان از سر زهد، تقوا و آگاهی سیاسی از آنها استنکاف کردند و می‌گفتند من هنوز خودم یک طلبه علوم آل محمد(ص) و طلبه‌ای ساده بیش نیستم.
چنان که روزی از ایران خبر رسید که دایی‌های ایشان تصمیم دارند چهار هکتار مزرعه چای که از ارث پدرشان به مادر معظم‌له رسیده به آیه‌الله شیخ محمد انبوهی بدهند. معظم‌له وقتی مطلع شدند، پیام دادند به حمد‌الله قوت روزانه بنده در نجف مهیا است تمام زمین‌های مادری را صرف تهیه جهزیه نوعروس‌ها، تهیه مسکن، و امور عام‌المنفعه کنید.
آگاهی سیاسی و اجتماعی
آیت‌الله انبوهی در عین زهد و پارسایی از آگاهی سیاسی و اجتماعی برخوردار بوده از طرفداران مشروطیت در ایران به حساب می‌آمدند، سیاست را با دیانت عجین دانسته، و با استبداد سرناسازگار داشت و از آن انتقاد می‌کرد. چنان که نسبت به استعمار نیز حساس بودند از جمله در همان ایام که آیت‌الله انبوهی به سبب اشتغال فراوان به مطالعه و درس و تالیف، بینایی دوچشم خود را از دست داده بودند و کشور عراق هم مستعمره انگلستان بود، فرد مرتبط با سفارت انگلستان به نزد ایشان آمد و گفت:چرا شما باید چنین فقیرانه زندگی کنید تا جایی که حتی هزینه معالجه چشمان خود را نداشته باشید، من حاضرم حقوق ماهیانه و منزل مسکونی و همچنین هزینه معالجه و درمان چشمان شما را در خارج از کشور عهده‌دار شوم. آیت‌الله انبوهی خطاب به او گفت: در مقابل این همه محبت چه کاری باید انجام دهم؟ او جواب داد: تقاضا دارم که اگر در مجلسی از مجالس علما علیه انگلیس حرفی زده شد، شما به دفاع از انگلیس بپردازید و…
آن عالم وارسته پاسخ داد: «من استعان بغیر‌الله ذلّ»، من نه محتاج کمک‌های شما هستم و نه نیازمند دلسوزی هایت و او را از خود طرد کرد
اهتمام علمی
ژرف اندیشی، کنکاش علمی و انس آن عالم ربانی با قرآن، ادعیه، علوم غریبه و مناجات نامه‌ها مایه شگفتی بود. ایشان اکثر جزء‌های قرآن و بسیاری از ادعیه و مناجات را حفظ بود و اهتمام وافر داشت ادعیه و اعمال عبادی دارای اثر غریب را در تالیفات خود، جمع آوری نماید. از آیت‌الله حاج سیدصادق لواسانی از نزدیکان و خواص امام خمینی(ره) نقل شده که آیت‌الله انبوهی تمام کتاب‌های خطی و چاپ سنگی خود را که یک کتابخانه بزرگ تشکیل می‌داد و ارزش مادی و معنوی زیادی داشته، وقف علوم اهل بیت(ع) کرده است. مرحوم انبوهی نهایت استفاده معنوی و علمی از این کتاب‌های ارزشمند را برده و نزدیک وفات خود هنگامی که کسالت و بیماری ایشان شدت یافت، به فرزندش وصیت کرد تا تمام این کتاب‌ها را به کتابخانه عمومی و بزرگ نجف ببرد و در اختیار عموم طلاب قرار دهد. و همچنین فرمود حرام است این کتاب‌ها یک لحظه در خانه‌ام بماند زیرا دیگر امکان استفاده از آنها را ندارم.
روح ملکوتی آیت‌الله محمد انبوهی سرانجام در شب سیزدهم محرم الحرام سال ۱۳۶۲ قمری به سوی عالم قدس پرکشید و پیکر پاکش در صحن مطهر حضرت علی(ع) آرام گرفت.روحش شاد.

در روزنامه جمهوری اسلامی    http://jomhourieslami.net/paper/?newsid=52657

rUDBARNEWS-aaNBOHI (1)

سال تولد : ۱۲۸۵ قمری

محل تولد : نجف اشرف

سال وفات : سال ۱۳۶۲ قمری

مدت عمر مبارکشان : ۷۷ سال

مزار گرامی ایشان : صحن مطهر حضرت علی (ع)

محل تولد شیخ احمد انبوهی : روستای تاریخی انبوه

اساتید ایشان :

عالمانی چون { ملا محمد کاظم خراسانی- میرزا حبیب الله رشتی – علامه شیخ محمد مرزالدین فیض- شیخ احمد انبوهی – شیخ علی قمی و…..}ایشان در اواخر عمر شریفشان به سبب اشتغال فراوان به مطالعه و تحقیق وتالیف بینایی دو چشمش را از از دست دادند .
ایت الله شیخ احمد انبوهی در شمار شاگردان ممتاز مرجع بزرگ جهان تشییع ایت الله میرزای شیرازی (قدس سره) بودند و ایت الله میرزای شیرازی(قدس سره ) ایت الله شیخ احمد انبوهی را از واصلین به درجه اجتهاد معرفی کردند و کتاب شیح احمد را هم از بهترین تقریرات درس خود یاد می کنند .

rUDBARNEWS-aaNBOHI (3)

پدر بزرگوار ایت الله شیخ محمد انبوهی ایت الله شیخ احمد انبوهی :
اثار مهم ایت الله شیخ محمد انبوهی :

تالیفاتی در تفسیر قران و فقه -اخلاق – سیر وسلوک – و جمع اوری بسیاری از ادعیه و….. این روحانی بزرگ در روستای تاریخی انبوه بدنیا امد و…..

دیدار ایت الله شیخ محمد انبوهی با میرزا کوچک خان جنگلی :

ایت الله شیخ محمد انبوهی در سفری که به شمال ایران داشت با میرزا کوچک خان جنگلی دیدار کرد و علاقه خاصی هم به این مبارز روحانی پیدا کرد و به اشکال مختلفی در حمایت از او کوشیدند .

سرانجام روح بلند این عالم عامل در سال ۱۳۶۲ قمری به سوی معبود شتافت و پیکر پاک این مجاهد پارسا در صحن مطهر حرم مولی الموحدین حضرت علی ابن ابی طالب (ع) ارام گرفت .

rUDBARNEWS-aaNBOHI (2)
تصویر مرحوم عبدالحمید انبوهی فرزند ایت الله شیخ محمد انبوهی

عالم ربانی آیهالله‌ شیخ محمد انبوهی(ره) از تربیت‌یافتگان حوزه نجف‌اشرف است که دفتر حیات پر برکتش به سال ۱۲۸۵ق در روستای تاریخی انبوه از توابع شهرستان رودبار در استان گیلان گشوده شد.

مراحل تحصیلی آیهالله‌ شیخ محمد انبوهی:

rUDBARNEWS-aaNBOHI (3)

شیخ محمد انبوهی(ره) در اوان کودکی، مراحل مقدماتی حوزه را با سرعت از خدمت پدرش فراگرفت و توانست پس از طی مراحل سطح به مجلس درس آیات عظام میرزا حبیب‌الله رشتی و ملامحمدکاظم خراسانی و علمایی چون شیخ محمد حرزالدین، شیخ شعبانعلی دیوشلی، میرزا حسین خلیلی و دیگر اعاظم نجف راه یابد تا خود نیز به درجه اجتهاد نایل آمده و از معتمدین فقهی مرجع وقت آیهالله‌العظمی‌ سیدابوالحسن اصفهانی(ره) گردید. او نزد علمای طراز اول عصر خود، از احترام و منزلت بالایی برخوردار بود، اما روحیات اخلاقی‌اش موجب دوری از شهرت و ریاست گردید تا به زندگی ساده و طلبگی‌اش قانع باشد. شیخ محمد طبق حدیث «انما العالم من دعا علمُه الی الورع و التقی» شرفیابی به محاضر اساتید و کسب علوم را مقدمه انسان‌سازی خویش قرار داد و آن‌ها را قرین عمل صالح خویش ساخت. او پیوسته در فکر تهذیب و تکامل نفس خود بود و در این زمینه در خدمت معلم اخلاق آیهالله‌ شیخ علی قمی(ره) زانوی ادب زد.

rUDBARNEWS-aaNBOHI (1)

دوستان عزیز عزیز برای دیدن هفته نامه حوزه علمیه قم و یادنامه ایت الله شیخ محمد انبوهی این ادرس را حتما ببینید http://www.ofoghhawzah.com/error.htm?nopage

اولین یادواره عالم پارسا و مجاهدی نستوه ایت الله شیخ محمد انبوهی و پدر بزرگوار ایشان ایت الله شیخ احمد انبوهی و ۱۹ شهید سرافراز روستای تاریخی انبوه در تاریخ ۲۲ / ۰۵ / ۱۳۹۴ روز پنج شنبه در مسجد جامع روستای تاریخی انبوه برگزار خواهد شد

(Visited 3 times, 1 visits today)
کلیدواژه ها :

این خبر را به اشتراک بگذارید :